تکنولوژی و فناوری

نگاهی به ده سال تاریخچه دوربین‌های میکرو چهار سوم

بیش از یک دهه از معرفی دوربین‌‌های بدون آینه می‌گذرد؛ اما امروزه این نوع دوربین‌ها، طرفدارهای بیشتری پیدا کرده‌اند

ده سال پیش، پاناسونیک و المپوس فرمت Micro Four Thirds یا میکرو چهار سوم را معرفی کردند و این فرمت، مقدمه‌ای برای استفاده از اصطلاح  بدون آینه شد. این شرکت‌ها در نشست‌های مطبوعاتی به اهمیت این توسعه اشاره نکردند. پاناسونیک و المپوس، دو سازنده‌ی دوربین به‌دنبال معرفی یک مانت جدید بودند و درعین‌حال نمی‌خواستند طرفداران فرمت‌ چهار سوم را ناامید کنند؛ اما هدف اصلی آن‌ها تغییر مسیر صنعت ساخت دوربین بود.

تصور می‌شد فاصله‌ی لبه‌ی مانت تا سنسور در محصولات جدید پاناسونیک و المپوس کمتر باشد، اما این داستان حقیقت نداشت، در واقع المپوس و پاناسونیک یک فرمت یا مانت لنز جدید بدون آینه را معرفی کرده بودند. به‌این ترتیب این دو شرکت به پرچمداران دوره‌ی دوربین‌های بدون آینه تبدیل شدند.

میکرو سه چهارم

هیچ طرح مفهومی از Micro Four Thirds وجود ندارد، در اینجا طرح فرضی آن رسم شده است.

DSLR اما بدون آینه

در ساعت‌های اولیه‌ی معرفی محصول، نمایش یا تصویری از آن وجود نداشت؛ بنابراین یک طرح اولیه از دوربین‌های DSLR سری E برای نمایش عملکرد مدل بدون آینه ارائه شد. این معرفی ۶ هفته قبل از عمومی شدن مدل میکرو چهار سوم انجام شد.

بدون آینه

حذف آینه از دوربین‌های DSLR ایده‌ی جدیدی نبود: پنتکس این طرح را در سال ۱۹۹۷ پیشنهاد داد. این عکس در نمایشگاه فوتوکینا در سال ۲۰۰۶ گرفته شد، یعنی دو سال قبل از معرفی فرمت چهار سوم میکرو.

عرضه‌ی اولین مدل دوربین میکرو چهار سوم توسط المپوس

Panasonic DMC G1

پاناسونیک لومیکس DMC-G1 تلاش بسیاری کرد تا ثابت کند رادیکال نیست. ظاهر این دوربین کمی شبیه کانن ۴۵۰D بود؛ با این تفاوت که اندازه‌ی کوچکتری داشت، اما عملکرد آن مشابه دوربین‌های DSLR بود. عکاسی هم از طریق live view (نمای زنده) و ویوفایندر امکان‌پذیر بود و به‌طورکلی صرف‌نظر از کاربرد ویوفایندر یا صفحه‌ی نمایش چرخان، عملکردی مشابه بقیه‌ی DSLRها داشت.

اولمپیوس

PEN شباهتی به طراحی نهایی ندارد، اما در نوع خود قدرتمند بود.

پاناسونیک مدت زیادی را روی این دوربین کار کرده بود؛ ام ده روز بعد، المپوس با یک طراحی جدید توجه همه را به خود جلب کرد. المپوس در نمایشگاه فوتوکینای ۲۰۰۸ از اولین مدل دوربین میکرو چهارسوم خود رونمایی کرد و این رونمایی همزمان با عرضه‌ی G1 بود. المپوس PEN E-P1 در نهایت نه ماه قبل از عرضه‌ی رسمی آماده شد.

GH1 پاناسونیک، مشابه G1 با توانایی ثبت ویدئو

باوجود تمام این مسائل، پاناسونیک با عرضه‌ی GH1 (رزولوشن ۱۰۸۰) دومین تحول بزرگ خود را در سکوت خبری شروع کرده بود. شاید اشاره به رزولوشن ۱۰۸۰ دوربین کمی عجیب باشد زیرا نیکون و کانن قبلا از قابلیت ویدئوی HD در DSLRها استفاده کرده‌ بودند و دوربین‌های بدون آینه بعدا به این قابلیت‌ها مجهز شدند (Nikon D90 با رزولوشن ۷۲۰p در فوتوکینای ۲۰۰۸ به نمایش درآمد اما تنها چند روز بعد تحت‌الشعاع EOS 5D mark II قرار گرفت که قادر به فیلمبرداری با رزولوشن ۱۰۸۰ بود). از طرفی با فراهم شدن امکان ثبت ویدئوی با کیفیت در دوربین‌های بدون آینه، تحولی بزرگ در کار فیلم‌سازان به‌وجود آمد.

لومیکس

GH1 از نظر ظاهری مشابه G1 بود با این تفاوت که امکان ثبت ویدئو هم داشت. آیا سرنخ‌های تولید GH از بین رفته بودند یا تنها در مدل‌های بعدی ظهور کردند؟

محبوبیت کوتاه E-P1

E-P1 دوربین زیبایی بود. سبک طراحی آن مشابه قوطی‌های قدیمی مواد غذایی بود. دو لنز اولیه سرعت فوکوس بسیار پائینی داشتند؛ اما این دوربین که دو سال قبل از Fujifilm X100 عرضه شد، نسبتا کیفیت بالایی داشت. با وجود خطاها و اشکالاتی که E-P1 داشت، تقریبا اغلب افراد قصد خرید این دوربین زیبا را داشتند تا این که GF1عرضه شد.

اولمپیوس

E-P1 یک دوربین زیبا بود. معایب زیادی داشت و در رتبه‌بندی امتیاز ۶۶ درصد را گرفت

عرضه‌یDMC-GF1 پاناسونیک در سپتامبر ۲۰۰۹؛ کوچکترین و سبک‌ترین دوربین دیجیتال

تنها یک‌سال پس از معرفی سیستم میکرو چهارسوم، Panasonic از سومین دوربین بدون آینه‌ی خود رونمایی کرد: DMC-GF1. این دوربین بر اساس تعریف این شرکت، کوچکترین و سبک‌ترین دوربین دیجیتال با سیستم لنز قابل تعویض و فلش تعبیه‌شده بود.

بسیاری از روزنامه‌نگارهای دوربین، به طرفدارهای GF1 تبدیل شدند؛ ویژگی‌هایی مثل بدنه‌ی کوچک، کیفیت عالی تصویر و کنترل‌های مختلف، این دوربین را به یک گزینه‌ی جذاب تبدیل کردند. در قدم بعدی، پاناسونیک برای ارتقای مدل و افزایش سهولت کاربرد تصمیم به حذف بعضی از دکمه‌ها گرفت. به‌این‌ترتیب مدل بعدی DMC-GX1 عرضه شد.

GF1

تا وقتی مدل DMC-GF1 پاناسونیک به بازار عرضه نشده بود، همه به‌دنبال E-P1 بودند.

میکرو چهار سوم؛ نام مختصر دوربین‌های بدون آینه

در ابتدای ظهور فرمت میکرو چهار سوم از این نام به‌عنوان یک نام عمومی برای کل دوربین‌های بدون آینه استفاده می‌شود (تقریبا یک‌سال از زمان معرفی دومین دوربین بدون آینه‌ی سامسونگ، NX10 گذشته بود).

نام دیگر EVIL (کوتاه‌شده‌ی ویوفایندر الکترونیکی، لنز قابل تعویض) بود که پذیرفته نشد. نام بعدی دوربین سیستم فشرده نسبتا بهتر بود؛ اما باز هم روش خوبی برای توصیف GFX 50S نبود. به همین دلیل از عبارت بدون آینه به‌عنوان عبارت کوتاه‌شده‌ی دوربین مجهز به لنز قابل تعویض بدون آینه استفاده شد. ۴۵ درصد از خوانندگان این عبارت را انتخاب کردند، عبارت لنز فشرده‌ی قابل تعویض در رتبه‌ی دوم قرار گرفت.

رای گیری نام

قبل از G1 کسی از اصطلاح بدون آینه استفاده نمی‌کرد، بنابراین نمی‌توان لقب بدون آینه را یک دوربین فشرده‌‌ی بیست‌ساله یا یک رنج‌فایندر قدیمی پنجاه ساله داد.

تحولات جدید در تولید دوربین‌های چهار سوم

در طی ده سال تغییرات زیادی در نسل دوربین‌های میکرو چهار سوم رخ داده است. سونی، فوجی‌فیلم، کانن، سیگماو حتی لیکا هم سیستم‌های بدون آینه‌ی خود را معرفی کردند. سامسونگ، نیکون و پنتکس هم به‌زودی تسلیم این موج خواهند شد.

اولمپیوس

۲۰۱۲: اولین دوربین برجسته‌ی بدون آینه؟ المپوس OM-D E-M5 اولین دوربینی است که کیفیت آن برابر با همتایان DSLR آن است با این تفاوت که ظاهری کوچک‌تر و زیباتر دارد.

قبل از شناخت طرح‌های تک فوکوس و کم اینرسی، تولیدکننده‌ها گاهی اوقات لنزهای با فوکوس بسیار بد تولید می‌کردند. تولید‌کننده‌های دوربین معمولا از تقاضای عمومی ارتقادهندگان (از دوربین‌های فشرده تا تلفن‌های هوشمند) هم پیروی می‌کنند که ثابت شده به‌دنبال دوربین‌های حرفه‌ای نیستند.

پاناسونیک

نسل میکرو چهار سوم پاناسونیک شامل دوربین‌هایی با قابلیت‌های مناسب فیلم‌برداری بودند.

پاناسونیک و المپوس هر دو کامل‌ترین سیستم‌ها را برای لنزهای مدرن تولید کردند و دوربین‌های خود را بهبود دادند. برخلاف E-P1، مدل PEN-F ظاهر زیبایی دارد. درعین‌حال Panasonic GH5 و GH5S واترمارک باکیفیتی را برای دوربین‌های چندمنظوره‌ی ثابت، ویدئویی تعریف کرده‌اند و دوربینی مثل EM1 II فرضیه‌ی فوکوس خودکار بهتر DSLR-ها را نقض می‌کند.

بزرگ‌ترین گام هر دو شرکت، تولید دوربین‌های بدون آینه بود. کنار گذاشتن سیستمی که سرمایه و وقت زیادی صرف آن شده بود و دنبال کردن علاقه، هزینه‌ی زیادی داشت، ریسک زیادی را به دنبال داشت؛ اما موفقیت این ریسک امروزه ثابت شده است. مهم‌تر از هرچیز حتی کانن و نیکون هم (دو شرکتی که بیشتر متعهد یا محدود به میراث DSLR هستند)، به‌زودی سیستم‌های بدون آینه‌ی فول‌فریم خود را معرفی می‌کنند و این ثابت می‌کند پاناسونیک و المپوس نگاه درستی به آینده داشتند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *